Sylwetka założyciela uczelni.

Juliusz Piwowarski, urodził się 20 lipca 1954 r. w Krakowie politolog, pedagog i  filozof.

Ojciec lekarz stomatolog, matka pracownik biura projektów, w młodości była aktorka teatralną.

Tradycją rodzinną jest szczególne umiłowanie książek.

Absolwent Technikum Energetycznego w Krakowie znanego jako elitarna Akademia Loretańska 1969-74 ( w tym okresie instruktor ZHP w „Białym Szczepie”, oraz instruktor przysposobienia obronnego).

Studia na AGH (Wydział Elektryczny) 1974-1978, przerwane na rzecz rodziny oraz treningu  i studiów dotyczących Sztuki Walki Teoria i filozofia sportu, Universitet Medicina Alternativa – Sri Lanca: filozofia i psychologia walki);
żona Barbara, dwaj synowie: Juliusz (1975), Jacek (1978).

Od 1971 uprawia intensywnie sztuki i sporty walki – głównie karate, będąc jednocześnie aktywnym członkiem Towarzystwa Przyjaźni Polsko – Indyjskiej, współzałożyciel PZK-B, instruktor karate (1981), kickboxing (1987), II-gi trener Kadry Polski kickboxing (lata 80-te), instruktor combat jujitsu Polskiego Związku Instruktorów Służb Mundurowych (1997), instruktor strzelectwa (2000), wielokrotny uczestnik M.E. oraz M.Ś. All Style Karate, m. in. Zdobył tytuł Mistrza Świata All Style Karate 2006, 8 dan karate, 7 dan kickboxing

 

 

Definicja Sztuki Walki (budo) autorstwa Piwowarskiego przedstawia budo jako historycznie ukształtowaną w rycerskich, później wojskowych środowiskach drogę życia:

Sztuka Walki jest sferą kultury związaną z systemami bojowymi opisywanymi przy pomocy szczegółowej kodyfikacji, wynikającej z dalekowschodnich inspiracji, dotyczącą technik, metod i obyczaju, opartych na przesłankach filozoficzno-religijnych, a zarazem utylitarnych. Służy ona możliwie jak najskuteczniej utrzymaniu i podnoszeniu wysokiego poziomu bezpieczeństwa zarówno jednostek, jak też zespołów ludzkich, poprzez ćwiczenia i wieloaspektowy rozwój:

1)     możliwości aktywności i skutecznego przeciwdziałania zagrożeniom ze strony osób
i innych niekorzystnych okoliczności o charakterze militarnym, cywilnym, sił natury bądź konfrontacji o charakterze sportowym,

2)     możliwości utrzymania, ratowania i poprawiania jakości życia, w tym bezpieczeństwa zdrowotnego, oraz moralnych i estetycznych wartości wzajemnie się przenikających i wzmacniających w wymiarach: indywidualnym oraz społecznym,

3)    możliwości oparcia w okresie trwania całego życia na angażującej ciało i umysł metodzie perfekcjonistycznego samodoskonalenia,

4)     poziomu umiejętności bojowych determinujący również podjęcie walki z wewnętrznymi przeciwnościami, takimi jak negatywne intencje i emocje.

 

W 1986 założył przy Wojskowych zakładach Uzbrojenia w Krakowie Krakowski Klub Sportowy „Orion”, nazywany też Centrum „Orion”.

Pod koniec lat 80-tych instruktor walki obronnej w specjalnych jednostkach Policji (ekspert cywilny), w tym Kompani Antyterrorystycznej w Krakowie.

Od 1991 Centrum „Orion” działa jako prywatna firma, 1992 koncesja MSW ochrony osób i mienia (obecnie licencja II-go stopnia MSWiA).

W 1994 zakłada wraz z żoną Policealne Studium Detektywów i Pracowników Ochrony „Bodyguard 2000” w Krakowie.

W 1999 podejmuje kolejne  studia politologiczne na Akademii Pedagogicznej w Krakowie (1999-2004), a kontynuowana współpraca z Uniwersytetem na Sri Lance owocuje tamtejszym doktoratem z filozofii (2004).

Główne zainteresowania intelektualne związane są ze studiami to, psychologia społeczna, socjologia, pedagogika, filozofia bezpieczeństwa a w szczególności etyka oraz niektóre zagadnienia prawne i historyczne.

Prace nad założeniem i organizacją Wyższej Szkoły Bezpieczeństwa Publicznego i Indywidualnego „Apeiron” prowadzi od 2001r. Są one ukoronowaniem doświadczeń, oraz pasji zawodowej, która łączy zalety organizatora, pedagoga i szkoleniowca, zajmującego się od lat szerokim wachlarzem praktycznych zagadnień związanych z bezpieczeństwem publicznym i walką obronną oraz ochroną. Uczelnia APEIRON, która rozpoczęła funkcjonowanie w 2005 roku, opiera swą kulturę organizacyjną na koncepcji określanej jako efekt Modern Bushidō.